პოეზიაგალაკტიონ ტაბიძე

აფრიალებულ ყორნების გუნდი

ციკლიდან „ეპოქა“

გრიგალო, შენი ძლიერი ქროლა,
მიწას ანებებს შფოთიან საფარს,
უდაბურებად გაშლილ სივრცეებს -
დაჭრილ ლომივით მიაფენს ფაფარს.
რა აღტაცებით, რა სიამაყით
აღიგებს ბინას ნაპრალთა შორის
შენთა ღელვათა გამოძახილი,
დაიგრიალებს მეხი მთაგორის.
სვეტად ავარდნილ ღრუბელთა ცაში,
გასწვრივ აენთე და აგუგუნდი,
რა საარაკო სანახავია -
აფრიალებულ ყორნების გუნდი.
Tags
Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close