პოეზიაგალაკტიონ ტაბიძე

არდაბრუნება

აი: გრიგალმა გაიტაცა წითელი ლერწი
ვაზის - ბუნების!..
მერი! მე ისევ მენატრება ჩუმი ალერსი
არდაბრუნების!
წყვილი ცხენები, ეტლი სწრაფი, ზრუნვა მზიანი!
რაღაც სხვაგვარი.
მოსვლა ფერების: ვერონეზი და ტიციანი
და ნიაღვარი.
ვიცნობ ბაგეებს, ვიცნობ ხელებს! ათასი მხვდება
ბაგე და ვარდი...
ნუთუ, ზეცაო, ვით მე მიყვარს შენი დიდება,
ისე გიყვარდი?
Tags
Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close