პოეზიაგალაკტიონ ტაბიძე

ავჭალას იქით

ავჭალას იქით კიოსკივით მაღალი სახლი
რომ დგას, ეს იყო უნაზესი ჩემი ოცნება.
მე შემოდგომა გავატარე აქ ვით სიახლე,
ოდეს წარსულთა დღეთა მსურდა მე გამოცნობა.

მიდიან ძნები. უცნაური შენობებია.
მთაზე კრავებით ბრუნდებიან მწყემსის ბალღები.
და აი, მწირთან! - სიმაღლე რომ შეომებია
და სადაც უფრო იმღვრევიან მტკვარის ტალღები.
Tags
Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close