პოეზიაფრიდონ ხალვაში

ხმა უნდა იყოს

მე შენთან ყოფნა უმაღლეს ყოფნად
მწამდა, მამულო უსაყვარლესო,
შენთა მჯიჯგნელთა ასაკაფავად
ყოველთვის მინდა მახვილი ვლესო.

შენს მაგინებელს რატომ ვეფერო,
რაც არა მჯერა, რად დავიჯერო,
დღეზე, რომელმაც მატკინა გული,
კმაყოფილებით როგორ დავწერო?

ის ხმა რა ხმაა,
თუ თვითონ ხალხმა
ვერ იგრძნო
და ხმა ხალხში არ თბება?
თუ სიტყვა გასხლულ მუხის ტოტივით
ღობეს ეცემა და ჩუმად კვდება.

1967

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close
ზედა პანელზე გადასვლა