პოეზიაფრიდონ ხალვაში

ხინოს ეკლესია

რა სევდიანი სიმღერით მხვდება
ხინოს ხეობა და ეკლესია,
ხმა ჟრუანტელად მოივლეს მთებმა
მთების ხმა ჩემთვის მუდამ ლექსია.
თითქოს მეც ტყე ვარ და ხეობა ვარ,
ჩემშიც მრავალი ციხე დალეწეს,
დღეს იმ ნანგრევებს და უფრო მთავარს
ეს ეკლესია ჩემში დაეძებს.
აი, ბალახთა მწვანე სანთლები
იწვის, კელაპტრობს ნანგრევის ქვაზე,
ძველი გზაბაწრით ავედევნები
ტყეში ფირალად გაპარულ ვაზებს.
რა ფიქრიანი დუმილით მხვდება
ხინოს ხეობა და ეკლესია,
ეს ხმა, სიჩუმე და თავად მთები
იმ ძველ ხანძართა წინწკლებს მესვრიან.

1970

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Check Also

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა