პოეზიაფრიდონ ხალვაში

წავიდა, უცებ დასცხათ იელებს…

წავიდა, უცებ დასცხათ იელებს
და მოიწყინეს გზასთან იფნებმა.
“იქნება, ბევრი რამე იქნება”,
მეჩურჩულება სიცარიელე.

ბოლო დღესავით ეზო მყუდროა,
ტყეს კი ფოთლებზე ვატყობ _ ქარია.
მესმის არიან, სხვებიც არიან,
რად მოიწყინე ასე უდროოდ?

გავედი, შევხვდი დღეს უთენია,
ფანჯრები ელამ მზერით მიმზერენ,
მე რომ მზე ვიყო, წავალ, ვიმზევებ,
მაგრამ კაცი ვარ, _ გული მტკენია.
საუბრის, ყოფნის და განშორების
წუთები თუმცა სადღაც რჩებიან,
ალერსით, ფიქრით, ტკბილი ჭორებით,
ისინი მაინც გვიბრუნდებიან.

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close
ზედა პანელზე გადასვლა