პოეზიაფრიდონ ხალვაში

ჩუმად, ჩუმად!…

ჩუმად, ჩუმად!

მოვისმინოთ მთის ნიავში,

რას მეტყველებს და რას გვიმხელს

მიწის გული,

გული ჩვენი სისხლის წვეთით,

ჩვენი ცრემლით,

ჩვენი კვნესით, ჩვენი ლოცვით დაბუგული.

მშობლიურო მთის ნიავო, ნაღვლიანო,

დაუვარცხნე ტყეს ქოჩორი სევდისფერი,

მომეხვიე, მომეთბუნე, მომეფერე,

მომაყარე ხიხანის და ტაოს მტვერი.

მუხლმოყრილი გელი, ხელებგაშვერილი,

ჩამეღვარე, ჩახსნილია ცხელი მკერდი,

მთების სულო, ნაცნობი ხმა გამაგონე,

არ დანელდე, არ ჩაქრე,

არ შემიჩერდე!

 

1978

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close
ზედა პანელზე გადასვლა