პოეზიაფრიდონ ხალვაში

ტირიფები

ფრთებდაშვებული
თავდახრილი იდგა ტირიფი
და ჩვენს საუბარს
ყურს უგდებდა მშვიდი ოცნებით.
მთვარემ ფოთლებში
გააპარა მზერა ირიბი,
სიოც ისმენდა
შენს პირობას,
აი მოწმენი!

შემდეგ არ მოხველ
და ლოდინმა თანაზიარად
მთვარის, ფოთლების
და ჭაბუკის ფიქრი მოღალა,
ჩემი კი არა,
წყაროს გულიც დააზიანა
და ტირიფები წელში მოხარა.

Tags
Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close