პოეზიაგალაკტიონ ტაბიძე

აფრიალებულ ყორნების გუნდი

ციკლიდან „ეპოქა“

გრიგალო, შენი ძლიერი ქროლა,
მიწას ანებებს შფოთიან საფარს,
უდაბურებად გაშლილ სივრცეებს -
დაჭრილ ლომივით მიაფენს ფაფარს.
რა აღტაცებით, რა სიამაყით
აღიგებს ბინას ნაპრალთა შორის
შენთა ღელვათა გამოძახილი,
დაიგრიალებს მეხი მთაგორის.
სვეტად ავარდნილ ღრუბელთა ცაში,
გასწვრივ აენთე და აგუგუნდი,
რა საარაკო სანახავია -
აფრიალებულ ყორნების გუნდი.
Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა