პოეზიაგალაკტიონ ტაბიძე

ანძები

დაუნდობელი ქარით ნარენი
და დაწეწილი, როგორც წვიმები,
ვით დაღალული სერაფიმები,
ჰქროდენ ანძები მგლოვიარენი.

არ მეშინოდა, გზას არ აურევს
ცისფერ ხომალდის სველი ფერდები,
„მიწა!“ - აღმოხდათ გულს მეზღვაურებს,
მაგრამ მე მაინც არ შევჩერდები.
Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Check Also

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა