პოეზიაგალაკტიონ ტაბიძე

ალის თასი

ცეკვავს ქალების დასი -
მთვრალი მუსიკის ჟინით.
ალის მომეცით თასი -
სავსე ძლიერი ღვინით.

მე იმ დაღუპულ სულთა
ერთ სადღეგრძელოს ვკივი,
მისას, რომელსაც სძულდა
მშვიდი დღეების ტივი.

იყოს უფსკრულის პირად
სტვენა, გრიგალი, ზარი...
ოჰ, სასტიკია ხშირად
მათი სიცილის ქარი.

ჰიმნი უგონო დღეებს!
აქ იბადება რკალი -
უცნობ გენიის ბედი
და განწირული ქალი.
Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Check Also

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა