პოეზიაფრიდონ ხალვაში

ია

მე მაგონდება ყრმობა, ტყე-ველი,

როცა მოიფენს იებს სამოსად.

“ია” _ ამ ორი მარცვლით შევძელი

წიგნში პირველი სიტყვის ამოხსნა.

როცა ნამიან კორდებს ავივლი

და ორთქლს მომახვევს ყანა დამბალი,

მგონია, მინდვრის თითო ყვავილი

არის ბუნების თითო ანბანი.

აქ გაზაფხული დგება პირსავსე,

მე მოზეიმე ველებს გავცქერი

და სიყვარულით მშობელ მიწაზე,

აპრილს ვკითხულობ იით დაწერილს.

 

1955

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა