პოეზიაფრიდონ ხალვაში

ხეითარი

აჭარელი გლეხი სოფლის გზაზე, სამადლოდ, წყაროზე ღარს გააწყობდა, ხის კოპს დადგამდა.

არა ძუნწთა ნაგროვებმა,
არა სკივრთა გადამალვამ,
ალბათ სხვისთვის, სხვის ხეირად
სხვის წყურვილთა მოსაკლავად,
წყაროსთვალთან დადებული
ცაცხვის ერთი კოპიც კმარა,
რომ თქვან:
წყალმა ერთმა პეშვმა,
განა კაცი, ან სოფელი, _
თვით ქვეყანა აამაღლა.

1980

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

Check Also

Close
Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა