პოეზიაფრიდონ ხალვაში

წვალების გზაზე გასულ მოლოდინს…

წვალების გზაზე გასულ მოლოდინს
რა გზაა, უნდა ენდო ბოლომდი.
ქარის კი არა, მესმის მამის ხმა:
_ სიტყვა სათქმელი ტუჩზე გამიხმა.
საგინებლებმა ქება ინდომეს,
აქ კაცუნები დიდზე დიდობენ.

მთელი სიცოცხლე _ მოლოდინია,
რასაც ეღირსე, შეჭამ-შეგისვეს,
მაინც მიდიხარ, ბოლომდი იარ,
თუმცა ვერ ხედავ ვერვის, მტერის მეტს.
17.XII

1998

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა