პოეზიაფრიდონ ხალვაში

წაბლანის ქედზე

წაბლანის ქედზე
ჩვენ რომ ფარას ვაბალახებდით,
კოცონს ვუსხედით
და ოცნებას არ ჰქონდა ბოლო…
ახლაც შემომხვდნენ
მთები თეთრი ყაბალახებით,
ნაცეცხლარზე კი ფერფლია მხოლოდ.

მაგრამ ეს მთები
მაინც მიყვარს და უფრო მომწონს,
ასე მგონია, რომ აქ წყაროც
შენს სიცილს ბაძავს;
ამოვალ ხშირად,
გავიხსენებ იმ ჩამქრალ კოცონს
და ვიგრძნობ
გულში გაჩენილ ხანძარს.

1954

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა