პოეზიაფრიდონ ხალვაში

ჩემი მექა_მედინა

საქართველო, ვინაც მე

ლექსი გამაბედვინა,

ჩემი სალოცავია,

ჩემი მექა-მედინა.

სულ მინდოდა მე იმის

გულზე წყაროდ მედინა,

მე მისი ვარ, ის _ ჩემი

წმინდა მექა-მედინა.

თუმცა, რატომ სამშობლო

იყოს სხვისი სადარი?

მასზე უფრო ლამაზი

სალოცავი სად არი?

დიახ, მე ვარ მორწმუნე,

მშობელ მიწის მორწმუნე,

ის ხომ ჩემი სისხლით და

ცრემლითაა მორწყული?!

მხოლოდ იმას ვენდობი,

მხოლოდ იგი მენდობა, _

ჩემი დედულ-მამული,

ჩემი მექა-მედინა.

 

1988

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა