პოეზიაფრიდონ ხალვაში

შენი ჭირიმე

შენი ჭირიმე, გოგოვ,
მწვანე ყანაში მდგარო,
ფოთლების დედოფალო,
მთების ლამაზო დარო.

მინდა, შუბლს დამეყაროს
შენი ნაწნავის კონა,
შენ იყო ჩემი მეფე,
მე ვიყო შენი მონა.

ჩემთვის ჩაიცვა კაბა
სოფლის კორდივით მწვანე,
“შენი ჭირიმე” _ გითხრა,
შენ მითხრა _”გენაცვალე”.

1965

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა