პოეზიაფრიდონ ხალვაში

ტირიფები

ფრთებდაშვებული
თავდახრილი იდგა ტირიფი
და ჩვენს საუბარს
ყურს უგდებდა მშვიდი ოცნებით.
მთვარემ ფოთლებში
გააპარა მზერა ირიბი,
სიოც ისმენდა
შენს პირობას,
აი მოწმენი!

შემდეგ არ მოხველ
და ლოდინმა თანაზიარად
მთვარის, ფოთლების
და ჭაბუკის ფიქრი მოღალა,
ჩემი კი არა,
წყაროს გულიც დააზიანა
და ტირიფები წელში მოხარა.

Print Friendly, PDF & Email
Tags
Show More

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *

Close
Close
ზედა პანელზე გადასვლა